Al is het poëzie … het is ook pijn….

 

Niet het snijden doet pijn…. Maar het afgesneden zijn

 

  1. Vasalis, pseudoniem van Margaretha (Kiekie) droogleever Fortuyn Leenmans

Psychiater en dichteres Van 1908 tot 1998. In Den Haag Geboren

 

Waarom toch? Roept zij wel eens over het lijden dat onze wereld zo met bloed kleurt.

 

Zij dicht zacht en hoopvol. Vol menselijkheid, zachte scherpinnigheid.

Veel is het lezen waard. Over nog meer zou ik graag schrijven.

 

Nu kort een enkel woord nog. Ter troost is herkenning vaak een stap naar vrije creativiteit.

Hoe zwaar ook, alles lijkt lichter te worden terwijl de emotie verdiept

Zo Celine (L.F.) (Dood op Krediet, Reis naar het Einde van de Nacht (ook WOI) het zegt:

‘Een mens kan of 2 manieren verrekken: door volkomen onverschilligheid van de medemens in de tijd van vrede…. Of door de moordlust van diezelfde mens in tijd van Oorlog`

 

Nauwelijks poëzie, eerder wreed oprecht realisme.

 

Mijn gedachten dwalen even naar Wilfred Owen (hij is in WO I gestorven heeft hij als Wolfgang Borchert  (Draussen vor der Tür) de 30 nog niet gehaald. De nalatenschap was er niet minder om

(from War Requiem)

Out there, we’ve walked quite friendly up to Death; Sat down and eaten with him, cool and bland, Pardoned his spilling mess-tins in our hand.
We’ve sniffed the green thick odour of his breath, Our eyes wept, but our courage didn’t writhe.
He’s spat at us with bullets and he’s coughed

Shrapnel. We chorused when he sang aloft;
We whistled while he shaved us with his scythe.

Oh, Death was never enemy of ours!
We laughed at him, we leagued with him, old chum. No soldier’s paid to kick against his powers.
We laughed, knowing that better men would come, And greater wars; when each proud fighter brags
He wars on Death- for Life; not men- for flags.

 

Owen’s werk is dan terug te vinden in WAR REQUEM van Benjamin Britten.. Weer met de prachtige stem van Fischer-Dieskau (ook in Kindertotenlieder de beste)

Treurwerk geeft het veel. In eerlijke pijnlijke gestalten

 

Kindertotenlieder van Mahler:

Mahler hatte 11 Geschwister, von denen sechs im Kindesalter starben. 

Rückert folgte 1826 einem Ruf als Professor der orientalischen Sprachen und Literaturen an die Universität Erlangen.

Erschütternd sind seine Kindertodtenlieder, in denen er den frühen Tod (Winter 1833/1834) seiner beiden Lieblingskinder beklagt

Ga er alles maar aan staan. 

Enig besef gevraagd voor achtig en zachtheid

Even ophouden met over-schreeuwerig-heid zo eigen aan de coachende wereld verbeteraar en Goeroe.

Even terug halen het besef van fragiliteit en de liefde van ouder en

De doorleefde en geleefde gedichten, literatuur en muziek warmen in alle pijn de ziel. Maant tot zorgvuldige dankbaarheid.

 

 

mean while something else is happening
The Gap, mind the gap

Leave a Reply